Autor Wątek: Mobilizacyjny schron piechoty przy ulicy Kowalskiej  (Przeczytany 5615 razy)

Offline Marek

  • Administrator
  • 300 i więcej postów
  • ******
  • Wiadomości: 695
    • Zobacz profil
    • PHOTOPOLSKA
Mobilizacyjny schron piechoty przy ulicy Kowalskiej
« dnia: Styczeń 27, 2012, 18:25:20 »
Zachęcam do zapoznania się z artykułem na naszej stronie i rozmowy na ten temat

http://www.fortwroclaw.pl/naszedzialania/78-mobilizacyjny-schron-piechoty-przy-ulicy-kowalskiej

Dawid

  • Gość
Odp: Mobilizacyjny schron piechoty przy ulicy Kowalskiej
« Odpowiedź #1 dnia: Styczeń 27, 2012, 21:45:13 »
Jestem na etapie dodawania zdjęć do artykułu :) Jest to jedyna taka perełka nie zdewastowana przez wandali we Wrocławiu!

Offline Marek

  • Administrator
  • 300 i więcej postów
  • ******
  • Wiadomości: 695
    • Zobacz profil
    • PHOTOPOLSKA
Odp: Mobilizacyjny schron piechoty przy ulicy Kowalskiej
« Odpowiedź #2 dnia: Styczeń 28, 2012, 02:23:06 »
Coraz lepiej. bardzo fajnie zaczyna wyglądać:)

Offline samtu

  • Moderator
  • 200 - 300 postów
  • *****
  • Wiadomości: 299
    • Zobacz profil
Odp: Mobilizacyjny schron piechoty przy ulicy Kowalskiej
« Odpowiedź #3 dnia: Styczeń 28, 2012, 12:56:45 »
W przypadku tego obiektu to dobrze ze znajduje sie na prywatnej posesji, a wlasciciele robili jakies problemy?
Uchowal sie od zniszczenia kawal historii widze, to dobrze.Ze zdjec wnioskuje ze malo kto tam wchodzil wczesniej i dobrze a na ich podstawie duzo mozna wywnioskowac.

Offline Marek

  • Administrator
  • 300 i więcej postów
  • ******
  • Wiadomości: 695
    • Zobacz profil
    • PHOTOPOLSKA
Odp: Mobilizacyjny schron piechoty przy ulicy Kowalskiej
« Odpowiedź #4 dnia: Styczeń 28, 2012, 18:22:18 »
owszem, stan zachowania jest naprawdę dobry. Szkoda tylko że czas zatarł już ślady po oryginalnych napisach.

Chciało by się kiedyś wejść do takiego obiektu gdzie była by jeszcze np. poniemiecka dokumentacja  i wyposażenie

Offline samtu

  • Moderator
  • 200 - 300 postów
  • *****
  • Wiadomości: 299
    • Zobacz profil
Odp: Mobilizacyjny schron piechoty przy ulicy Kowalskiej
« Odpowiedź #5 dnia: Styczeń 28, 2012, 19:03:30 »
Oj tak ...ale u nas to juz chyba tylko z saperka

Offline Marek

  • Administrator
  • 300 i więcej postów
  • ******
  • Wiadomości: 695
    • Zobacz profil
    • PHOTOPOLSKA
Odp: Mobilizacyjny schron piechoty przy ulicy Kowalskiej
« Odpowiedź #6 dnia: Styczeń 28, 2012, 19:47:15 »
Wiesz jak to kiedyś już zauważył Wolf, eksploracja nie polega na chodzeniu w miejsca gdzie już byli wszyscy:)

Offline samtu

  • Moderator
  • 200 - 300 postów
  • *****
  • Wiadomości: 299
    • Zobacz profil
Odp: Mobilizacyjny schron piechoty przy ulicy Kowalskiej
« Odpowiedź #7 dnia: Styczeń 28, 2012, 22:40:53 »
Zgadza sie, dokladnie tak. Z saperka w reku jest ogrom mozliwosci ......

Czy ten schron nosil wewnętrzne/zewnętrzne oznaki wandalizmu?

Dawid

  • Gość
Odp: Mobilizacyjny schron piechoty przy ulicy Kowalskiej
« Odpowiedź #8 dnia: Styczeń 29, 2012, 07:51:51 »
Nie - wewnątrz tego schronu nic nie zostało celowo zniszczone. Jedynie zniknęły prycze i póki wiadomo pewnie drewno poszło na opał albo zbutwiało. Jeszcze dodam kilka zdjęć do tematu dziś albo jutro.
 A co do odkopywania to i tak nie zawsze się to uda - około pól roku temu odkopywaliśmy schron zasypany w latach 50tych no i niestety był wyczyszczony do zera. Niedługo pojawi się artykuł na stronie  z gazety Sztolnie na ten temat opracowany przez nas.

Offline Wolf

  • Administrator
  • 300 i więcej postów
  • ******
  • Wiadomości: 1552
    • Zobacz profil
Odp: Mobilizacyjny schron piechoty przy ulicy Kowalskiej
« Odpowiedź #9 dnia: Styczeń 29, 2012, 11:23:26 »
Akurat na Kowalskiej w Unterstand 8 mielismy bardzo, bardzo mocno udane zwiedzanie. W zasadzie jak na warunki wroclawskie obiekt zachowany praktycznie idealnie. Trzeba bedzie tam koniecznie wrocic i zrobic jak najdokladniejsza inwentaryzacje, a moze nawet zalozyc dla konserwatora zabytkow biala karte obiektu. Najlepsze byly zachowane razem z calym detalem drzwi dzielone - szczerze mowiac, tylko w Toruniu i Poznaniu, na fortach takie widzialem, a to i tak bez zachowanych detali jaki my w tym jednym schronie mamy. Poza tym stojaki na karabiny !

Z saperka jest tez dobrze, ale w wiekszosci obiekty sa jednak juz spladorwane a trafic cos nieotwieranego jest na prawde ciezko - jedynie przeciwlotnicze budowle i powojenne da sie w ten sposob badac. Ze wzgledow technicznych w takim obiekcie trafic sie moze dokumentacja. Ale nie ma co sobie robic wielkich nadzieji, na pewno w zlym stanie, a do tego w przypadku schronow powojennych beda to ogolne instrukcje i sporzadzony zgodnie z przepisami plan budowli ochronnej. W przypadku budowli poniemieckich moze sie trafic rozna dokumentacja. Ale to by wymagalo niesamowitego farta.
Połączonych sił działania, zdolne przemóc wszelki trud.

Offline Marek

  • Administrator
  • 300 i więcej postów
  • ******
  • Wiadomości: 695
    • Zobacz profil
    • PHOTOPOLSKA
Odp: Mobilizacyjny schron piechoty przy ulicy Kowalskiej
« Odpowiedź #10 dnia: Styczeń 29, 2012, 14:55:52 »
Właśnie na takiego farta trzeba liczyć.

Co do zrobienia białej karty to jest świetny pomysł. Trzeba będzie przeprowadzić dokładną inwentaryzację tego obiektu.

Offline SOVA

  • 200 - 300 postów
  • ******
  • Wiadomości: 236
    • Zobacz profil
Odp: Mobilizacyjny schron piechoty przy ulicy Kowalskiej
« Odpowiedź #11 dnia: Styczeń 30, 2012, 09:34:30 »
Przeprowadzenie inwentaryzacji U8 jak i zalozenie bialej karty uwazam za obowiazek!
Tym bardziej ze jest Nasza Wroclawska "PERELKA".
Tak wiec kiedy dzialamy???

Offline Wolf

  • Administrator
  • 300 i więcej postów
  • ******
  • Wiadomości: 1552
    • Zobacz profil
Odp: Mobilizacyjny schron piechoty przy ulicy Kowalskiej
« Odpowiedź #12 dnia: Styczeń 30, 2012, 22:18:26 »
Swietnie - tylko pamietajcie panowie ze zrobienie bialej karty wymaga posiadania pelnych danych na temat obiektu.
http://www.torun.fortyfikacje.pl/index.php?id=twierdza_karty
Tu jest pokazane jak to musi wygladac- wyobrazam sobie ze musi byc fotograf z dobrym sprzetem, mocne zrodlo oswietlenia, plus trzy osoby z podstawowymi umiejetnosciami manualnymi, tasma metrowa i podkladki, plus jesli trzeba papier techniczny, najlepiej milimetrowy, katomierz, linika - obowiazkowo.
jedna osoba bedzie rysowac dwie rozwijac tasmy dla inwentaryzacji ogolnej budowli
dwie osoby beda inwentaryzowac detale - drzwi wystarczy zinwentaryzowac raz, a w karcie zaznaczyc ze drugie sa identyczne.
Wykonana inwentaryzacja musi byc jak najdokladniejsz i odpowiadajaca rzeczywistosci, stad najlepsza metoda jest moim zdaniem reczny pomiar analogowy z wykorzystaniem tasm mierniczych. Lepszy bylby moze pomiar za pomoca dalmierza laserowego, ale po pierwsze ze nie mamy, a po drugie ze az tak nie wierze w technike.
Rzecz musi byc zrobiona do tego poziomu, abysmy wiedzieli nawet jakiej dlugosci sa arkusze blachy przeciwodpryskowej i ile ich zuzyto, plus powinno to dac odpowiedz, czy arkusze plaskie, mogly sluzyc do wytwarzania arkuszy gietych, czy tez arkusze giete i arkusze plaskie wykonywano wylacznie do stosowania jako gotowe prefabrykaty. Pytanie to powstalo poprzez analize instrukcji Technische Vorschrift 23.
Połączonych sił działania, zdolne przemóc wszelki trud.

Offline Marek

  • Administrator
  • 300 i więcej postów
  • ******
  • Wiadomości: 695
    • Zobacz profil
    • PHOTOPOLSKA
Odp: Mobilizacyjny schron piechoty przy ulicy Kowalskiej
« Odpowiedź #13 dnia: Styczeń 30, 2012, 23:21:55 »
aparat już jest mocny DLSR EOS10D Canona - jestem gotowy

światło, zasilanie akumulator + przetwornica 600W + halopak 500W

Offline Marek

  • Administrator
  • 300 i więcej postów
  • ******
  • Wiadomości: 695
    • Zobacz profil
    • PHOTOPOLSKA
Odp: Mobilizacyjny schron piechoty przy ulicy Kowalskiej
« Odpowiedź #14 dnia: Styczeń 30, 2012, 23:30:12 »

Karta zielona

Powstała w 1958 r. w wyniku działań Zarządu Muzeów i Ochrony Zabytków "karta zielona" jest dokumentem dwustronnym o formacie A4. Zawiera ona 37 rubryk, w które wpisywane były podstawowe dane o obiekcie, tzn.: określenie przynależności administracyjnej, nazwa obiektu zabytkowego, wiek powstania, styl budowy, kubatura, powierzchnia zabytkowa i użytkowa, materiał budowlany, z którego były wykonane ściany, sklepienia, stropy, wiązania i pokrycie dachu. Zawiera również informacje o wyposażeniu architektonicznym, autorach obiektu, datach budowy i przebudów oraz informacje o udostępnieniu obiektu, liczbie kondygnacji, pierwotnym i aktualnym użytkowaniu, możliwościach adaptacji, a także o gruntach należących do zabytku. Określano także datę, rodzaj i stopień zniszczeń oraz daty odbudowy, dla których stosowano określenia procentowe. Ważnym uzupełnieniem była informacja o właścicielu i użytkowniku oraz ich adresach, o numerze i dacie wpisu do rejestru jak również podanie nazwy księgi hipotecznej i numeru hipotecznego (dwie ostatnie rzadko wypełniane). W karcie zawarte były również informacje o aktach archiwalnych i inwentaryzacji pomiarowej, a przede wszystkim, cenne dziś: schematyczny plan, fotografie i opis.

Formularz miał rubryki dotyczące przebiegu prac konserwatorskich, ich kosztów oraz przeprowadzanych inspekcji. Zasadniczą akcję ewidencjonowania zabytków na kartach zielonych przeprowadzono w latach 1959-1964. Karty wykonywano do końca lat 60-tych XX w. a sporadycznie również w latach 70-tych. Większość kart dotyczyło zabytków architektury i budownictwa wzniesionych do poł. XIX w., ale wykonywano również karty dla wybitniejszych dzieł późniejszych, karty dla parków i cmentarzy oraz założeń urbanistycznych.

Wykonano około 50 000 kart dla obiektów wpisanych i nie wpisanych do rejestru zabytków. Podziwu godne jest tempo ówczesnej akcji ewidencyjnej. Niestety w wielu wypadkach odbiło się ono na jakości tworzonej dokumentacji. Dziś karty zielone stanowią cenny, choć już archiwalny zbiór informacji o obiektach zabytkowych, ich ówczesnym zasobie i stanie zachowania. Dobór rubryk na karcie miał przede wszystkim znaczenie praktyczne, z czasem informacje w nich zawarte nabrały wagi naukowej. Szczególnie zawarty w nich materiał zdjęciowy, chociaż zróżnicowany technicznie, stanowi unikalną ikonografię dla obiektów zwłaszcza przekształconych, zniszczonych i nieistniejących.
 
Karta Ewidencyjna Zabytków Architektury i Budownictwa, tzw. karta biała

Karta ewidencyjna tzw. biała opracowana została w 1975 r. pod kierunkiem prof. Wojciecha Kalinowskiego. Karty białe nie były kontynuacją kart zielonych. Miały tworzyć pierwszą centralną ewidencję architektury i budownictwa w Polsce dla celów ochrony zabytków. Zawiera ona, oprócz danych uwzględnionych na karcie zielonej, obszerniejsze informacje historyczne, opisowe, konserwatorskie, plany sytuacyjne i rzuty obiektów oraz rozbudowany serwis fotograficzny, a także informacje dotyczące bibliografii i archiwaliów.

Karta biała zabytku określa ewidencjonowany obiekt, czas jego powstania, miejscowość i dzielnicę, adres z numerem hipotecznym, przynależność administracyjną według województwa, powiatu i gminy, poprzednią nazwę miejscowości, przynależność administracyjną przed 1 czerwca 1975 roku. Karta zawiera również rubryki dotyczące właściciela zabytku i jego adresu, użytkownika zabytku i jego adresu, numeru rejestru zabytków oraz datę wydania decyzji o jego wpisie do rejestru. Na karcie umieszczane są również zdjęcia, plany sytuacyjne i rzuty obiektu ewidencjonowanego oraz rubryki z informacjami o autorach obiektu, historii jego budowy i stylu. Na szczegółowy opis obiektu, składają się: sytuacja, materiał i konstrukcja, rzut, bryła, elewacje, wnętrza, wyposażenie i instalacje. Karta podaje kubaturę obiektu, jego powierzchnię użytkową, przeznaczenie pierwotne, użytkowanie obecne, prace budowlane i konserwatorskie, ich przebieg i dokumentację po 1945 roku, stan zachowania (fundamenty, ściany zewnętrzne, ściany wewnętrzne, sklepienia, stropy, konstrukcje dachowe, pokrycie dachu, wyposażenie i instalacje). Jest także rubryka na wypisanie najpilniejszych postulatów konserwatorskich. Na formularzu znajdują się również pola do wpisania informacji o aktach archiwalnych i źródłach ikonograficznych (rodzaj, numer i miejsce przechowywania), bibliografii, uwag różnych, danych osób, które opracowują daną kartę pod kątem tekstu, planów i rysunków, fotografii i miejsca przechowywania negatywów u autora, jak również do wpisania adnotacji o inspekcjach, informacji o zmianach (daty, imiona i nazwiska wypełniających) oraz załączniki. Załącznikami do kart są wkładki, na których umieszczane są dodatkowe materiały dotyczące obiektu – opisy, zdjęcia, plany. Pozwalają one także na aktualizację karty, dołączanie nowych informacji lub aktualnych zdjęć.

Formularz karty białej był kilkakrotnie nieznacznie modyfikowany - w związku ze zmianami administracyjnymi kraju, koniecznością uściśleń adresowych oraz potrzebą efektywniejszego rozplanowania rubryk.

W 1983 r. w Ośrodku Dokumentacji Zabytków opracowana została instrukcja wypełniania karty. W 1986 r. opublikowano jej drugie wydanie nieznacznie poprawione. W 2008 r. przygotowano nową instrukcję – zasadniczy schemat wypełniania karty pozostał niemal bez zmian. Korekcie uległy techniczne warunki jej wykonania dla dzieł architektonicznych i budowlanych. Karty ewidencyjne, wykonywane są według jednolitego wzoru dla wszystkich rodzajów obiektów architektury i budownictwa, poczynając od architektury sakralnej i rezydencjonalnej poprzez budowle publiczne i obronne, budownictwo mieszkalne, przemysłowe, folwarczne i gospodarcze aż do obiektów małej architektury - budowle parkowe, studnie, ogrodzenia. W zbiorach Pracowni Rejestru i Ewidencji Zabytków KOBiDZ są również karty dla zespołów budowlanych (np. folwarków, zespołów szpitalnych, fabrycznych itp) oraz zespołów urbanistycznych i ruralistycznych.

Wiele najcenniejszych obiektów do dziś nie posiada karty białej, chociaż jest ona uznawana za podstawową formę ewidencji. W 1986 r. proces sporządzania ewidencji włączyło się Muzeum Narodowe Rolnictwa i Przemysłu Rolno-Spożywczego w Szreniawie wykorzystując własne środki, i korzystając z formularza karty białej. Jego wyspecjalizowana pracownia opracowywała dokumentację budownictwa folwarcznego systematycznie ewidencjonując kolejne obszary.

Jednolity wzór karty ewidencyjnej obowiązuje w całym kraju. Formularz karty białej jest uniwersalny. Umożliwia dokumentację wszelkich istniejących typów zabytków nieruchomych i ich zespołów. Od lat dziewięćdziesiątych wykorzystywany jest również do sporządzania opracowań urbanistycznych i ruralistycznych. Dobrze wykonana karta biała zawiera pełną, kompleksową informację o obiekcie dostosowaną do potrzeb i zakresu działań konserwatorskich. Godny uwagi jest fakt, że opracowany w poł. lat 70. formularz niemalże w pełni spełnia a nawet przekracza dyrektywę Rady Europy Data Core Index on Architectural Heritage z 1992 r.

Nowe wzory białych kart (z podziałem na zabytki wpisanie i niewpisane do rejestru zabytków) nawiązujące bezpośrednio do kart wykonywanych w latach ubiegłych wprowadziło Rozporządzenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w sprawie prowadzenie rejestru zabytków, krajowej, wojewódzkiej i gminnej ewidencji zabytków oraz krajowego wykazu zabytków skradzionych lub wywiezionych zagranicę niezgodnie z prawem z dnia 26 maja 2011 r. (DZ.U Nr 113, poz. 661).

 źródło: http://www.nid.pl/idm,924